بیماری گریوز ( شایع ترین علت پرکاری تیروئید (هیپرتیروئیدیسم) در کودکان و نوجوانان است. این بیماری یک اختلال اتوایمیون (خودایمنی) است که در آن بدن به اشتباه آنتی بادی هایی تولید می کند که گیرنده TSH (هورمون محرک تیروئید) را تحریک کرده و باعث افزایش تولید هورمون های تیروئیدی می شود.

🔬 علائم بیماری گریوز در کودکان:

• افزایش ضربان قلب (تاکی کاردی)
• کاهش وزن با وجود اشتهای خوب
• بی قراری و تحریک پذیری
• تعریق زیاد
• لرزش دست ها
• افزایش حرکات روده
• اختلال خواب
• بزرگی غده تیروئید (گواتر)
• پروپتوز یا بیرون زدگی چشمها (درگیری چشمی شایع تر از بزرگسالان نیست ولی ممکن است دیده شود)
• کند شدن رشد یا بلوغ زودرس

🧪 تشخیص آزمایشگاهی:

برای تشخیص گریوز، ترکیبی از یافته‌های بالینی و نتایج آزمایشگاهی لازم است.

1. آزمایش‌های عملکرد تیروئید (Thyroid Function Tests):

2. آنتی‌بادی‌های خودایمنی:

3. سونوگرافی تیروئید:

• نشان‌دهنده گواتر منتشر و افزایش عروق‌سازی است.
• در مواردی که گواتر واضح نیست یا گره‌ای بودن مطرح است، کمک‌کننده است.

4. اسکن تیروئید (در صورت نیاز):

• در شرایط خاص (مثل تمایز با تیروئیدیت) استفاده می‌شود.
• در گریوز، جذب یکنواخت و بالا در تیروئید دیده می‌شود.

🩺 درمان:

• داروی ضد تیروئید: متی‌مازول (اولین انتخاب در کودکان)
• بتابلوکرها (مثل پروپرانولول): برای کنترل علائم تا اثرگذاری داروی اصلی
• درمان قطعی در برخی موارد شامل ید رادیواکتیو یا جراحی است، ولی در کودکان کمتر ترجیح داده می‌شود مگر در موارد خاص